Niemieckie malarstwo

3Do grupy w Dreźnie dołączało coraz więcej malarzy niemieckich. Początkowo wypracowali wspólny styl tzn: wybierali podobne motywy i ich sposób przedstawiania. Stosowali uproszczoną estetykę tworzenia wyrażoną poprzez zdeformowane ciała, nie przestrzeganie zasad perspektywy, intensywne kolory niekoniecznie zgodne z rzeczywistością. Dzięki wyrazistości barw malarze nadali im znaczenia naładowanego emocjonalnie.

Artyści odrzucali wszelkie przejawy stylizacji, język malarstwa został uproszczony do prymitywnych figur. Malowali pejzaże, choć w plenerze tworzyli tylko szkice, które stanowiły podstawę do dalszej pracy – nie chodziło im o dokładne odwzorowanie natury. Mimo prób oddzielenia się od poprzednich rodzajów malarstwa, ekspresjoniści czerpali inspiracje ze sztuki tradycyjnej. Inspiracją dla nich były także maski przywożone z Afryki, który oddziaływał na nich bardzo silnie.
Ekspresjonizm to kierunek sztuki szukający odpowiedniej formy wyrazu poprzez malowanie prymitywnych kształtów oraz nadawania ekspresji i dynamiki obrazowi za pomocą intensywnych i kontrastujących barw.