Fowizm


W XX wieku zaczęły powstawać nowe kierunki, coraz bardziej odchodząc od tradycyjnego malarstwa. Tak narodził się symbolizm, secesja i fowizm. Ostatni z wymienionych to malarstwo o bardzo żywej kolorystyce dzieł, często nie mającej nic wspólnego z rzeczywistością.
Swoich wizji nie przedstawiali za pomocą symbolicznych treści, dla nich najważniejsza stał się forma, szaleńcze i nieokiełzane pociągnięcia pędzlem. Ekspresję id dynamikę obrazu uzyskiwali wyłącznie za pomocą barw i formy, bez naśladowania rzeczywistości. Środki, które stosowali impresjoniści, fowiści używali w innym celu. Obraz zyskał psychograficzny charakter, szkice stały się spontanicznym i szybkim środkiem wyrazu. Najważniejsze dla fowistów była ekspresja i wyrażanie uczuć w sposób nieograniczony. Nie liczyła się dla nich rzeczywistość, lecz wyobraźnie, która podsuwała im wyraziste kolorystycznie obrazy. Malarzami tego nurtu byli: Matisse, Modigliani oraz Andre Derain.

Tagi dodane do tego wpisu przez blogera: , , , , , ,