Claude Lorrain

Dążył, zainspirowany dziełami włoskich mistrzów, do jedności formy i treści, do jednolitej kompozycji i czystości przedstawianego obrazu. Początkowo tworzył portrety, potem przerzucił się pejzaże, gdzie postacie były tylko tłem i ewentualnym symbolem jego wizji. Tworzył obrazy o podwójnej treści, które inspirowały malarzy następnych pokoleń.
Drugim artystą, który malował pejzaże był Claude Lorrain. Dla niego był to temat, który fascynował go od początku jego twórczości. Sceny były tylko tłem dla krajobrazu, odgrywały rolę drugorzędną. Ważnym elementem dla jego obrazu było również światło, przez co świat przez niego przedstawiany był zbliżony do mitologicznej idylli, emanujące elegijnymi nastrojami. Ulubionym tematem malarza było morze, które przedstawiał za pomocą ciepłego światła uzyskiwanego za pomocą nawet najdelikatniejszych różnic barw.
Jak widać w baroku brakowało spójności, wielu artystów odchodziło od bogactwa i przepychu, a także od tematów religijnych, jak powyżej wymienieni malarze francuscy. Renesans jak i antyczne wzorce były inspiracją dla wielu artystów i mimo ciągle nowych trendów, chętnie wracano do tego co idealne kształtem i barwą.