Malarstwo freskowe

We współczesnych czasach obraz możemy namalować tak naprawdę wszystkim, co mamy pod ręką. Wystarczy nieco wyobraźni i kreatywności. Dlatego artyści sięgają po coraz śmielsze pomysły, które czynią ich wyjątkowym. Lecz kiedyś bardzo popularne było malarstwo freskowe i to właśnie ono zawładnęło umysłami artystów. Jest to nic innego, jak malowidło wykonane na dwuwarstwowym, mokrym tynku. Pierwsza warstwa była gruba i chropowata, zawierała wapno gaszone i piasek. Druga z kolei była gładka, dlatego to na niej tworzyło się fresk. Zawierała wapno gaszone, pył marmurowy lub drobny piasek. Nałożoną warstwę tynku, która wyschnie, trzeba skuć, po czym nałożyć świeży. Kolejne etapy są jeszcze bardziej skomplikowane. Polegają na odciśnięciu gotowych kształtów, konturów wyciętych w kartonie. To dość pracochłonna praca, dzięki której powstawało prawdziwe arcydzieło ścienne. Następnie wystarczyło popracować farbami, a wszelkie poprawki wykonać było można na suchym tynku, który idealnie się do tego sprawował. Najsłynniejsze freski można podziwiać we Florencji i w Padwie, dzięki średniowiecznym artystom.

Proces tworzenia witraży

Mimo specyficznej nazwy, witraż jest jedną z technik malarstwa, która była i jest równie popularna, co dawniej. Nazwała vitrage oznacza szklenie, a popularność w przeciwności do innych technik, zyskała już w starożytności, lecz jej rozkwit przypadł na okres średniowieczny. Zaczęto wówczas ozdabiać otwory w kościołach i katedrach, barwnymi witrażami, które ubarwiały architekturę budynku. Wielu zastanawia się, jak tak naprawdę dochodzi do stworzenia takiego odbicia. Jak się okazuje, polega to na łączeniu ze sobą kolorowych, szklanych płytek. Łączenie ich następowało dzięki ołowianym ramkom, które przetrzymywały części w spójnej całości. Żeby otrzymać kolorowe szkło, artyści musieli przed rozpoczęciem pracy zabarwić szkło płynnymi metalami, takimi jak żelazo, czy miedź. Stanowiło to przyjemniejszy proces pracy, w porównaniu do dalszej- przycinania na poszczególne elementy, z których trzeba złożyć równą całość. Elementy cięto początkowo obcęgami, a czasem przestawiono się na diament. Na tym polegał dość złożony proces powstawania witrażu, pożądanego w architekturze.

Znaczenie malarstwa

Malarstwo jest uważane za jedno ze sztuk pięknych i plastycznych, które ma swój widoczny wpływ w bogactwie sztuki i jej poszerzaniu. Polega na używaniu jednej z malarskich technik. Wyróżnia się akrylowe, freskowe, olejne, temperowe, gwasze, witrażowe oraz te mniej popularne, szczególnie w Polsce. W starożytnej Grecji malowano farbami, w których spoiwem dla barwnika był wosk pszczeli i schnące oleje. Zwiększano to ich płynność i ułatwiało malowanie artyście. Skupia się na przedstawianiu konkretnej tematyki lub różnorodnej wizji świata, jak i własnych emocji. Dla artysty obraz jest oknem, który przedstawia świat w różnych rzeczywistościach. Świat ten jest nieprawdziwy, ale często wygląda bardzo rzeczywiście i utożsamiany jest z prawdziwym życiem, które toczy się wokół nas każdego dnia. Stąd czerpiemy wiele inspiracji z malarstwa, jak i poszczególne dzieła wpływają na odczuwanie przez nas wielu różnych emocji oraz poznawaniu nowych. Malarstwo jest oknem na świat, które tak naprawdę towarzyszy nam każdego dnia.

Definicje sztuki i jej alternatywa

Mimo, że sztuka jest szeroko rozumianym pojęciem, dawniej została oparta o kilka różnych od siebie definicji. Z biegiem czasu powstały jej alternatywy oraz odrzucenie wszelkich definicji i postawienie na otwartość w odbiorze. Dzięki temu zjawisku, widzimy jak bardzo trudno określić czym tak naprawdę jest sztuka. Niektórzy odbierali ją jako dadaizm, gdzie panowała dowolność wyrazu artystycznego. Jej innym kierunkiem był surrealizm, który burzył logiczny porządek rzeczywistości i wprowadzał wewnętrzny chaos. Miał wyrażać bunt i sprzeciw przeciwko konwencjom w sztuce. Z czasem zaczęto ją zaliczać do grupy pojęć otwartych, co zostało szybko skrytykowane i zniesione, ze względu na to, że do sztuki można zaliczyć praktycznie wszystko. Kiedy zrezygnowano z jakichkolwiek logicznych definicji, powstała jej alternatywna wersja. Mówiła o tym, że sztuka jest wyrażaniem i konstruowaniem przeżyć, dzięki czemu wzrusza i wstrząsa odbiorcom. Żeby dojść do właściwego znaczenia sztuki, zaczęto rozumieć ją na wielu płaszczyznach, a jej znaczenie cały czas ewoluowało.

Sztuka i jej funkcje

Sztuka jest pojęciem otwartym i szeroko rozumianym. Dla każdego oznacza zupełnie coś innego, jak i również to co się do niej zalicza jest różnie odbierane. Możemy nazwać ją wszystkim, co nas otacza, co ma jakikolwiek artystyczny wydźwięk. Dla jednych napis na murze może mieć w sobie coś związanego ze sztuką, a dla kogoś innego będzie to dopiero dzieło malarza przedstawione na obrazie. Równie bardzo, jak jej znaczenie, jej funkcje też są różnie rozumiane. Ale istnieje kilka ogólnych, takich jak jej rola emocjonalna, czy terapeutyczna, która uważa, że sztuką można leczyć. Funkcja komunikacyjna polega na nawiązaniu porozumienia z odbiorcą, dzięki czemu tworzy się między nimi więź oparta na różnych odczuciach. W szkole często spełnia stanowisko wychowawcze, ma uczyć i wychowywać oraz promować poszczególne wzorce postępowania oraz norm w zachowaniach. Jedną z popularniejszych funkcji sztuki jest część ludyczna, inaczej zwana zabawową, co oddaje jej charakter. Skupia się bowiem na odstresowaniu i odprężeniu, zarówno w grupie, jak i w samotności, podczas tańca, śpiewu , czy kabaretu. Łączy się to z funkcją muzykoterapii, która ma za zadanie leczyć poprzez muzyczne dźwięki. Sztuka obcuje z nami na co dzień i każdego dnia ma wpływ na naszego funkcjonowanie.

Kultura dumą narodu

Na pewno jedną z najbardziej cenionych rzeczy w narodzie jest jego kultura, a konkretniej cały dobytek i całokształt, na który składają się wyroby sztuki (materialne oraz niematerialne) i normy prawne i społeczne. Każdy naród odróżniają konkretne wartości, szczególnie jeśli są zarówno stałe, jak i otwarte na nowe wpływy innych kultur. Do kultury narodowej wliczamy zespół wierzeń, miejsca ważne dla historii narodu, zwyczaje i tradycje, dzieła stuki, literaturę oraz jej bohaterów narodowych (zarówno fikcyjnych, jak i rzeczywistych). To wszystko składa się na tworzenie i pogłębianie kultury, którą tak bardzo cenimy i która wpływa na dumę społeczności. Kultura narodu to jedna z najczęstszych przyczyn zwiedzania przez turystów danego kraju. Pozwala to na zapoznanie się z inną świadomością i przyjęcie do swojego bytowania trochę innych wartości. Nie można zapomnieć, że kultura jest ogromną wiedzą i potęgą, którą trzeba pielęgnować, szanować i co najważniejsze- pamiętać o niej. Podsumowując jest to całość społecznego dobytku, który jest jednym z najważniejszy elementów świadomości narodowej.

Odbieranie sztuki we współczesności

Sztuka we współczesnych czasach nabrała odwagi i nieco innego odbioru niż dawniej. Kiedyś często mylona była lub brana na równi z rzemiosłem. Teraz każdy odbiera sztukę inaczej i na pytanie: czym jest dla mnie sztuka?; każdy powinien odpowiedź sobie sam. W ogólnym rozumieniu i sporym uproszczeniu jest to bardzo różna twórczość artystyczna, która przejawia się w wielu dziedzinach życia. Zwykle jest pełna najróżniejszych emocji i oddaje ludzkie odczucia. Może być zarówno prosta, jak i trudna, a wręcz niemożliwa w odbiorze. Tak samo wygląda jej tworzenie. Coś co z pozoru wygląda banalnie, mogło od autora wymagań przełamania wielu barier i walki z wewnętrznymi emocjami i własnym „ja”. Do tak zwanych sztuk pięknych jest zaliczane malarstwo, muzyka, rzeźba, architektura, teatr, poezja, taniec, jak i wymowa. Poza wymienionymi, sztuka obejmuje również wszelką literaturę, śpiew, garncarstwo, krawiectwo, strategie oraz wiele innych. Świat bez sztuki i artystów, którzy ją tworzą, byłby pozbawiony zarówno prawdziwości, jak i wyimaginowanej rzeczywistości.

ABC kultury globalnej

Kultura jest bardzo szerokim pojęciem, czego najlepszym przykładem jest nawiązanie do kultury globalnej, która jest procesem obejmującym cały świat. Jej celem jest ujednolicenie kultury krajów z całego świata. Jest powiązana ze zjawiskiem globalizacji, która obejmuje sferę polityczną, ekonomiczną i kulturalną, o której jest mowa. Można ją poprzez różne dziedziny życia, począwszy od życia społecznego, polityki, aż do ekonomii i mediów (radio, telewizja, sieci internetowe). Największą wadą kultury globalnej jest odchodzenie od niej krajów uboższych, które się wypierane przez kraje bogatsze. Obrzędy i tradycje w skali całego globu niosą za sobą wartości rodzinne i pokazują prawidłowe schematy życia w społeczeństwie. Wypierają izolację i skupiają się na promowaniu dobrych wzorców, które mają uciśnić więzy i wypromować kulturę. Kolejną z zalet jest propagowanie zdrowego trybu życia, dzięki czemu coraz bardziej wypierane jest lenistwo i złe odżywianie. Coraz większą wagę ma dbanie o własne zdrowie i ciężka praca, a wszystko to dzięki promocji odpowiednich wzorców przez kulturę globalną.

Najpopularniejsza kultura regionalna w Polsce

Najpopularniejszą kulturą regionalną w Polsce jest nic innego, jak kultura mieszkańców Górnego Śląska, czyli bardziej współcześnie- Ślązaków. Rozwijała się od XIX wieku, na co przyczyniło się powstawanie kopalni i różnych zakładów przemysłowych. Ślązacy są traktowani i odbierani jako mniejszość etniczna, mimo starań o uznanie za odrębną mniejszość narodową. Prócz przemysłowej części Śląska, tą bardziej sławetną i bardziej pożądaną przez turystów jest część „zielona”. Beskidy są bez wątpienia największą atrakcją tamtych regionów, która jest równie często oblegana w okresie wiosenno-letnim, jak i jesienno-zimowym. Warto wybrać się tam dla pięknych krajobrazów i żywej przyrody. Kultura Ślązaków odznacza się różnorodnością wyznaniową. Można tutaj spotkać nie tylko katolików, większość z nich pomimo różniących ich wyznań, najwyżej stawia więzi rodzinne, dlatego często spotykają się na obiadach, podczas których wesoło biesiadują do późnych godzin i śpiewają znane pieśni. Tym co wyróżnia mieszkańców Górnego Śląska jest ich gwara, na którą ogromny wpływ wywarł język niemiecki.

ABC kultury regionalnej.

Kultura jest szeroko pojmowanym pojęciem, które towarzyszy nam wszędzie, gdzie byśmy się nie wybrali. Do tego pojęcia przypisuje się wszelkie materialne oraz niematerialne wytwory ludzkie. W kulturze regionalnej dotyczy to również zachowań ludzkich przypisanych do danego regionu oraz schematów z nim powiązanych. Składają się na nią wierzenia,zwyczaje, tradycje, jak i język. Od architektonicznej strony, kulturę regionalną charakteryzuje folklor rozwijający się na danym obszarze. Wchodzą w niego symbole i sztuka ludowa. Ze względu na burzliwą historię Polski, kultura przybierała różną, wyjątkową formę na rożnych terytoriach. Co tym bardziej czyni ją wyjątkową, unikalną i stałą w niektórych regionach Polski. Kultura regionalna jest sporą atrakcją dla turystów, dlatego im bardziej zróżnicowana, tym lepiej dla rozpoznawalności państwa. Wiele osób fascynuje wytworzona w przeszłości gwara różnych regionów, dlatego „język” jest unikatem każdego miejsca i najbardziej charakterystycznym motywem. Pamiętajmy o tym, żeby wspierać wszelką kulturę regionalną, żeby szybko nie zanikła i nie stała się przeszłością.